Forty five years ago

There was a rumor about a paradise called Ko Samet. Four hours from Bangkok, they said. And the paradise turned out to be real. It’s almost impossible to imagine now, but it truly existed. A handful of bungalows around a small bay, palm trees swaying lazily in the breeze, and a restaurant where a beautiful woman cooked as if she wanted you never to leave. Every week I told myself I would move on. Every week I stayed. Three months later, I figured it was time to see the rest of Thailand. But by then it was already too late. I was hooked. Now, forty-five years later, I’m going back. Perhaps to say goodbye, though you never really know with places like that. I won’t say how many times I’ve been there since. There are still a few places I’ve never seen, or not seen enough. This time I’ll skip Ko Samet. Somporn now lives on the mainland, and all the palm trees are gone. Some paradises exist only in your memory and maybe that’s how it should be. It will be a short visit to Thailand. After that, there are still a few blank spots waiting for me in Malaysia.

The Shithole of Phuket Island

Vandaag geen verlaten stranden, maar de georganiseerde gekte van een vol strand op Phuket. Al viel die gekte me eigenlijk mee. Ik had het erger verwacht, uitbundiger, losser, misschien zelfs een tikje...
Read more

Empty Beaches

Op Ko Kho Khao, mijn per ongeluk eilandje, werd ik een paar dagen geleden wakker en verbaasde mij over de lege stranden. Ik heb er van Khura Buri to ver onder Kao Lak heel wat bekeken maar je kunt je ...
Read more

Ko Kho Khao

Gisteren afscheid genomen van de boys. En, iets te voortvarend, ook van de foto’s van die dag, een fractie te snel van de camera verwijderd. Weg herinneringen, of in ieder geval: zonder bewijs. Maar n...
Read more

Song Wat calling

Song Wat; weer zo’n wijk die opgestaan is uit de vergetelheid. Instagram wordt hier beleden. Leven op een mobieltje. Het leven speelt zich af op een scherm. Alledaags inmiddels, die mobiele telefoon. ...
Read more

Fading Chinatown

Weer een dag met alledaagse dingen. Bangkok zit er vol mee. Oude dingen, moderne dingen, vreemde dingen en soms dingen die gewoon heel, heel cool zijn. En tandartsen hebben ze ook. Snel, zonder afspra...
Read more

Krung Thep forever

Ben weer eens in Bangkok. En dat voelt meteen vertrouwd. Ik hoef niets te zien, niets af te vinken, nergens per se naartoe. De eerste dagen laat ik de stad gewoon gebeuren. Alledaagse dingen. Kijken w...
Read more

Memories

De warmte sloeg als een zachte klap in je gezicht zodra je uit het vliegtuig stapte. Geen airco die daar iets tegen kon doen. De lucht hing zwaar van vocht, uitlaatgassen en de kakofonie van geluiden ...
Read more