Festival Day

 

Festival Day

Er was regen voorspeld maar ergens had de plaatselijke Boeddha nog wat gaten in de bewolking gevonden en er straalde zelfs wat. Eerst een ander hotel want waar ik sliep was het steenkoud, lag op een harde plank en de Wifi ‘wieferde’ alleen maar. Van verbinding was nauwelijks sprake. Een mens kan veel verdragen tijdens een reis, maar er zijn grenzen.Er is een “Diverse Cultural Heritage” festival gaande in de stad. Dat is echt iets voor mij, kleurrijke klederdrachten, muziek en dans. en na wat zoeken vond ik het terrein wat volledig, op wat bewapende militairen na, verlaten was. Om twee uur Sir gaat het hier los. Dan maar naar het Penga Teng Tso meer. Ook geen straf. En hoog. En wit van de sneeuw. In bochten ben ik inmiddels een meester en door wolken rijden is een fluitje. Mooie rit en de yaks vroegen zich af wat ik kwam doen. Een vraag waarop ik zelf ook geen overtuigend antwoord heb. Na een beetje pittige Alio Olio spaghetti lunch (Ja,ja ik ben in India) terug naar het festival terrein. Nog niet echt druk maar er waren van veel staten en streken groepen mooi aangeklede mensen aanwezig. En het begon om vier uur. Die grijze man met die camera mocht zijn gang gaan. Door de rommelige, wat trieste omgeving was het schipperen wat ik als achtergrond kon gebruiken en vrijwel iedereen wilde op een klein podium geschoten worden. Met de poster van het festival als achtergrond. Het werd niet de beste fotoshoot uit mijn leven. Omdat ik al vele malen via de VIP ingang de grote tent had betreden werd ik vanzelf VIP en werd om vier naar binnen getrokken, vooraan in een witte lederen bank gezet . Daar zat ik dan, tussen de hoogwaardigheidsbekleders. Vervolgens was het tijd voor het volkslied. Ik ging ook staan en gelukkig kon ik daarna zachtjes wegglippen. Dansjes op een podium had ik al vaker gezien.