Clouds over the Sela Pass

 

Clouds over the Sela Pass

Wolken gooiden vandaag roet in het eten. En wat voor wolken. Ik begon nog optimistisch aan “the Fabulous Road to Tawang”. Over de Sela pas waar je je rolletje makkelijk kon volschieten. Ik had duidelijk een verouderde reisgids. Al snel kwam ik op wolkenhoogte en even later was de weg weg. Aan de streep van de rand van de weg kon uit mijn zijraam zien waar die liep. En gelukkig werkte de navigatie prima en daarop zag ik wanneer er weer een bocht aankwam. Plotseling was er weer zicht en bleek ik in een tunnel te rijden. Weg weg naar de pas. Aan de andere kant was het helder. Die pas doe ik op de terugweg. Lang duurde die helderheid niet maar zware bewolking is niet erg. Hier bij vrijwel iedere bocht een Boeddha en vermaningen om het rustig aan te doen. Veel bochten en ik wilde al mijn hele leven spierballen, nu krijg ik die met al dat sturen misschien alsnog. In Tawang was daar het grootste klooster van de Tibetanen buiten Tibet zelf. Zeggen ze hier en je kunt de Potala in Lhasa inmiddels eigenlijk geen Tibetaans klooster meer noemen. Meer een Chinees pretpark. In het klooster veel devotie en jonge monnikjes die hun aandacht er niet helemaal bij konden houden. Zo jong al monnik is ook wel discutabel. Maar ze willen natuurlijk allemaal zo’n beeld worden. Later, na hun reïncarnatie. De Dalai Lama hadden ze alvast opgezet. In was.