Ronda
Een koude nacht in Zahara(!) de la Sierra. De uitroeptekens zijn terecht. Niet omdat het dorp zo dramatisch is maar omdat de temperatuur ’s nachts moeiteloos onder ons verwachtingspatroon dook. Oorzaak: een dunne deken en het totaal over het hoofd zien van een airco. Onoplettendheid, zeg maar gerust domheid. Het hotel was zó goedkoop dat we zo’n vorm van luxe niet had verwacht. Airco hoort bij dure hotels en warme landen, niet bij onze nachtrust. De volgende ochtend vertrokken we richting Grazalema in het gelijknamige natuurpark. Lekker spectaculair weggetje, steil en bochtig, met vergezichten die ver reikten. Mijn chauffeuse deed alsof ze dit soort wegen dagelijks rijdt. Grazalema zelf is opnieuw een Pueblo Blanco en staat bekend als het natste dorp van Spanje. Het was droog. In een typisch Spaans café dronken we koffie en bestelden een broodje ham van epische proporties. Het aanwezige volk, uitsluitend mannen, zo leek het, sprak niet maar schreeuwde tegen elkaar. Hard en veel. Gelukkig werd er ook gelachen, wat het geheel minder intimiderend maakte en ons het idee gaf dat we niet per ongeluk een ruzie waren binnengelopen. Eigenlijk hadden we hier moeten overnachten, want Grazalema heeft een lange geschiedenis in het produceren van wollen dekens. Dat had de nacht in Zahara aanzienlijk aangenamer gemaakt. Het dorp kent bovendien een rijke geschiedenis en heette ooit Raisa lami Suli, stad van de Banu al-Salimi, wat meteen verklaart waarom het oude centrum zo duidelijk Moorse trekken heeft. Maar wij zakten toch af naar Ronda. Toeristisch tot op het bot, dat wel, maar schoonheid laat zich niet wegdrukken door mensenmassa’s. Over de koppen lopen bereikte hier een nieuw hoogtepunt en de beroemde kloof leek weer dieper dan de vorige keer. Toeristen winkelen vooral, waardoor de oude stad, eveneens van Moorse oorsprong, wonderlijk rustig blijft. Ronda dankt ook faam aan zijn Plaza de Toros, waar Pedro Romero in de achttiende eeuw als eerste stierenvechter van zijn paard stapte en het gevecht te voet voortzette. Een revolutionair moment in de stierenvechtgeschiedenis. Olé. Parkeren is overigens hier wel een dingetje.
