Arcos de la Frontera to Zahara de la Siera
Arcos de la Frontera, daar waren we gebleven, een paar dagen terug. Een prachtig stadje, dramatisch op een rots geplakt, met straatjes zo steil dat je je afvraagt of ze wel door mensen zijn aangelegd. Alles is er een uitdaging: lopen, ademen, koffers voortbewegen (Nikky hield voet bij stuk) en vooral weer omhoog komen. We sliepen in La Casa Grande, een klein hotel met veel sfeer en oude franje, precies goed. Een aanrader, al was het alleen al, omdat je je er meteen in een andere eeuw waant. ’s Ochtends maakten we een wandeling waarbij je eerst diep afdaalt vanuit de vesting, om daarna te beseffen dat je koffer zich nog steeds boven bevindt. Dat heet dan een “mooie ochtendwandeling”. Later ontdekten we dat er ook tuk-tuks rijden. Naar boven. Dat had men mij gerust eerder mogen vertellen. Daarna reden we door naar Cádiz, de stad van tapasbarretjes, cafés vol rumoer en kleurige straatjes waar normaal gesproken het leven zich voornamelijk buiten afspeelt. Helaas kozen wij precies twee dagen per jaar waarop dat leven zich binnen afspeelt: oudejaarsdag en nieuwjaarsdag. Iedereen zat thuis bij de kachel. Inclusief de hulpdiensten, zo leek het. Cádiz was leeg. Maar lege straten hebben ook hun charme, en na het massatoerisme van Sevilla voelde het bijna weldadig. De jaarwisseling zelf verliep nat. Het regende, er waren zowaar een paar knallen om twaalf uur en om 00:05 lagen wij te slapen. Geen doden, geen chaos, en ’s ochtends hadden alle kinderen hun ogen nog. Ik maakte nog een virtuele nieuwjaarsduik in de Atlantische Oceaan - virtueel, want gezond verstand is ook wat waard - en toen besloten we dat het tijd was voor natuur. We reden de bergen in, langs indrukwekkende landschappen en nóg mooiere witte stadjes die tegen heuvels geplakt lijken. Uiteindelijk eindigden we in Zahara de la Sierra, een van de beroemde Pueblos Blancos, midden in het Nationaal Park Grazalema. Witte huizen, blauwgrijze luchten, stilte en opnieuw hoogteverschillen die je kuiten serieus nemen. Maar hier klopte alles. Op de eerste dag van het jaar. En dat doet mij denken aan de beste wensen, voor iedereen, maak er iets van,
