Beromünster Horses
I am in Switzerland, which immediately starts by making it clear that it is richer than you. Everything gleams. No one runs. No one screams. Even the homeless seem above average in terms of wealth. Strange people, those Swiss. They are the inventors of raclette and cheese fondue, so you could say that taste isn't at the top of their wish list. Humor isn't either, for that matter. I haven't heard a single joke. Fortunately, there are also Dutch people living in Lucerne. We are renting a house here, and apart from the exorbitant rent, the extras catch the eye. For garbage bags, for sheets, for towels, for the cleaning afterwards (150 euros!). And a warning: No stains on the toilet. And Rita, who manages the place, looks, to put it mildly, a bit like she walked off the set of The Shining. The accompanying axe lay under the awning.
The landscape is beautiful. Green hills, lakes that look like someone polished them, farms that are too idyllic to live in. Fortunately, it is Ascension Day. And we are staying close to Beromünster, where something unique is being celebrated. A religious tradition. In the early morning of Ascension Day, a large group sets off from the city on horseback for a ride through the fields. The group consists of local clergy and other religious figures, along with believers. More than a hundred horses and a brass band provide the musical accompaniment. Remarkably few spectators, but we are there. The day ends back in Schüpfheim after a pleasant evening in Lucerne. I will tell you who we are tomorrow.
Beromünster Horses
Ben in Zwitserland wat onmiddellijk begint met duidelijk maken dat het rijker is dan jij. Alles glimt. Niemand rent. Niemand schreeuwt. Zelfs de daklozen lijken bovengemiddeld bemiddeld. Raar volk die Zwitsers. Zij zijn de uitvinders van het racletten en de kaasfondue en dan mag je toch stellen dat smaak niet bovenaan je verlanglijstje staat. Humor trouwens ook niet. Geen enkel grapje gehoord. Gelukkig wonen er ook Nederlanders in Luzern. We huren een huis hier en buiten de exorbitante huurprijs vallen de extra’s in het oog. Voor vuilniszakken, voor lakens, voor handdoeken, voor het schoonmaken achteraf (150 euro!) En een waarschuwing: Geen vlekken op het toilet. En Rita, die het beheer doet, oogt op zijn zachts gezegd beetje of ze is weggelopen van de set van de Shining. De bijbehorende bijl lag onder het afdak.
Het landschap is mooi. Groene heuvels, meren die eruitzien alsof iemand ze gepolijst heeft, boerderijen die té idyllisch zijn om in te wonen. Gelukkig is het Hemelvaartsdag. En we logeren dicht bij Beromünster waar iets unieks wordt gevierd. Een religieuze traditie. In de vroege ochtend van Hemelvaartsdag vertrekt een grote groep te paard vanuit de stad voor een rit door de velden . De groep bestaat uit lokale geestelijken en andere religieuze types, samen met gelovigen. Meer dan honderd paarden en een dweilorkest voor de muzikale omlijsting. Opvallend weinig toeschouwers, maar wij zijn er bij. De dag eindigt weer in Schüpfheim na een gezellige avond in Luzern. Wie wij zijn vertel ik morgen.
