Edinburgh Morning
Regen, zon, regen, regen, zon, regen, zon, en heel veel wind. De eerste kennismaking met Edinburgh maakt meteen duidelijk dat het weer hier net zo wisselvallig is als het landschap dramatisch. Tijdens een middagwandeling wordt één ding snel duidelijk: dit is een stad die om een regenjas vraagt. Even later begint het zo hard te regenen dat een volledig winddicht regenpak geen overbodige luxe was geweest. Maar wat een prachtige stad. De middeleeuwen zijn hier overal voelbaar. Smalle stegen, oude muren en torens lijken rechtstreeks uit een Harry Potter verhaal te komen. Alleen bij het Scottish Parliament Building wijkt dat beeld plotseling af. Daar is een architect letterlijk en figuurlijk uit zijn dak gegaan met een modern gebouw dat in niets op de rest lijkt. Vlakbij of beter middenin liggen twee oude vulkanen, allang uitgedoofd, maar dat kun je van de stad zelf bepaald niet zeggen. Edinburgh bruist nog altijd. Niet voor niets werd het de eerste en tot nu toe enige UNESCO City of Literature ter wereld. met schrijvers Robert Louis Stevenson en de schrijver van ‘Sherlock Homes’. En het bezit ook nog eens het wereldrecord voor het aantal schoorstenen. Na zo’n twintig kilometer wandelen heb je de binnenstad wel ongeveer gezien. Al voelt het minder als een stad dan als een nationaal park vol kastelen, torens, bruggen en standbeelden. Tussen dat alles lopen de Schotten rond. Soms in een kilt, maar meestal gewoon goed gekleed. Ze spreken Engels, al is het niet altijd het soort Engels dat voor buitenstaanders direct te begrijpen is. Eén ding hebben ze in elk geval gemeen: vrijwel iedereen heeft een paraplu. Gelukkig vind je hier, net als overal, naast bijna elke McDonald's ook een KFC. Dat geeft je toch een licht Europees, of misschien eerder Amerikaans, gevoel van herkenning. Engels willen ze zich hier overigens absoluut niet voelen. En juist dat maakt ze weer sympathiek. Toen het eindelijk even droog werd, viel de avond. En onze ogen bijna dicht van het lopen. Morgen is mijn verjaardag. Of was dat vandaag. Misschien zelfs gisteren. Zevenenzeventig.
Het moet niet gekker worden.
