Rain
Vandaag regende het. Die buitjes van gisteren noemen ze hier motregen. Dit was van een andere orde. Het soort regen dat vraagt om een museum. Gelukkig heeft National Museum of Scotland precies zo’n plek: een museum dat alles lijkt te willen zijn. Denk aan het Tropenmuseum, Het Volkenkundig Museum, Artis, het Evoluon, het Spoorwegmuseum, het Nemo, Naturales, Eise Eisingai Planetarium en het oude Autotron. Gooi dat alles samen in één indrukwekkend gebouw en je krijgt een idee. Het resultaat: uren rondlopen, genieten en tegelijk compleet overladen worden met indrukken. Daarna snel uitchecken uit het verjaardagscadeau en inchecken bij de twijfelaar. De nieuwe plek bleek gelukkig gunstig gelegen: vlak bij Dean Village en de nabijgelegen National Galleries of Scotland. Dus meteen maar een stuk van de Water of Leith Walkway meepakken.
En daar stond het echt. Op een groot grasveld bij Scottish National Gallery of Modern Art Two: ‘There will be no miracles here’. Duidelijke taal en kloppend bij de situatie: het regende nog steeds en het museum was dicht. Na wat speurwerk bleek dit werk van Nathan Coyle onderdeel te zijn van een project waarbij de kunstenaar een reeks openbare aankondigingen in de stad plaatste. Eén daarvan bevatte deze woorden, afkomstig uit een zeventiende-eeuwse koninklijke proclamatie in een Franse stad waarvan men geloofde dat er vaak wonderen plaatsvonden. Maar blijkbaar waren nog niet alle wonderen uit de wereld verdwenen. Het naastgelegen Scottish National Gallery of Modern Art One bleek wél open. Binnen werden we verwelkomd door een iets hoopvollere boodschap: ‘Everything will be allright’. De weerapp heb ik daarna maar van mijn telefoon gegooid. Waardeloze informatie geeft dat ding. Gelukkig ligt Stockbridge vlakbij.
En daar is altijd wel een pub.
En in een pub zit je droog.
