India's Yoni
Today was a day dedicated to the divine feminine energy (Shakti). This is one of the few places in the world where menstruation is not viewed as a taboo or something impure, but is instead openly celebrated as sacred. Legend has it that a vagina once fell from the heavens here—the *yoni* of Sati, which landed on this spot after her body was dismembered by Vishnu. The miracle can be witnessed inside a cave, and the queues are long; everyone wants a glimpse of this extraordinary shrine. It is dark, damp, crowded, and quite awe-inspiring. The dominant color is red. And the little goats must bleed—though, before being sacrificed, they are fed treats by the many pilgrims. It is a rather jarring contrast to the deep devotion and the colorful floral offerings. In short, I am at the Kamakhya Temple, the absolute highlight of Guwahati—the Tantric center of India. It was a wondrous place. Afterward, I stumbled upon what looked like a graveyard for processional statues, standing forlornly on the banks of the Brahmaputra River. Their glory seemed to have faded—perhaps even for good. Children were scavenging for food scraps among them, showing no reverence for the artworks. Finally, I took a boat out on the river to an island housing the Umananda Temple, dedicated to Shiva, where I encountered many of the same pilgrims I had seen at the Kamakhya Temple. It creates a certain bond. Sometimes you understand what you are seeing; other times, you don’t understand it at all.
India's Yoni
Vandaag was het de dag van de goddelijke vrouwelijke energie (Shakti). Het is een van de weinige plekken ter wereld waar de menstruatie niet als taboe of onrein wordt gezien, maar juist openlijk als heilig wordt gevierd. Hier kwam dan ook ooit een vagina uit de hemel vallen. De yoni van Sathi kwam hier terecht Nadat haar lichaam door Vishnu in stukken was verdeeld. In een grot is het wonder te aanschouwen en de rijen zijn lang. Iedereen wil een glimp opvangen van dit bijzondere heiligdom. Het is er donker, vochtig, druk en behoorlijk indrukwekkend. De kleur is rood. En de geitjes moeten bloeden. Voordat ze geofferd worden krijgen ze nog wat lekkers toegestopt van de vele pelgrims. Een nogal confronterend contrast met de devotie en de kleurrijke bloemenoffers. Kortom, ik ben in de Kamakhya tempel, het absolute hoogtepunt van Guwahati. Het Tantric centrum van India. Het was een wonderlijke plek. Daarna kwam ik nog terecht op een soort van kerkhof van processie beelden. Ze stonden triest te wezen op de oever van de Brahmaputra rivier. Hun glorie leek tijdelijk, misschien zelfs definitief, voorbij.
Kinderen zochten er naar resten voedsel en hadden geen eerbied voor de kunstwerken. Tenslotte ging ik ook nog de rivier op met een boot naar een eiland met de Umananda tempel, geweid aan Shiva, waar ik veel van de pelgrims van de Kamakhya tempel weer terugzag. Schept toch een band. Soms begrijp je wat je ziet. Soms helemaal niet.
