Reminiscing in Lampang

18-3-2016


Lampang, Thailand, zo'n voortuin gun je iedereen

In Mae Sot hebben ze een probleem met het cijfer tien. Gisteren vroeg ik in mijn hotel hoe laat de bus naar Lampang vertrok. Na lang aarzelen kwam het op zes en acht uur. Ok, zes leek mij vroeg maar in acht kon ik mij vinden. Om zeven zat ik aan het meer dan uitstekende ontbijt en toen ik om twintig over zeven, ben graag op tijd, om een taxi vroeg begon de juffrouw heftig nee te schudden. Toen had ik onraad moeten voelen. Maar ik dacht ach vroeg is nooit te laat. Eight, eight zei ze nog en daarna berustend Up to you. Taxi en juffrouw ook nog in discussie en taximan zei ook nog eens eight. Dus daar gingen we naar het busstation waar ik bij het Lampang loket duidelijk zes en tien zag staan. Ik vroeg de vriendelijke juffrouw of er toch echt een bus om eight ging en ze knikte heftig en wees tien uur aan. Het kwartje viel, het is Thailand, tellen kunnen ze als de beste alleen niet in het Engels. Ach, mijn blog bijgewerkt in de bouwmarkt aan de overkant, daar hadden ze koffie.

 

Lampang was zoals altijd een mooi slapend Thais stadje waar de tijd heeft stilgestaan. Ach jawel, alles wat modern is hebben ze hier ook, ze lopen niet achter maar ze laten veel zoals het was. Geen stadje wat ik ken waar de oude houten huizen zo mooi bewaard zijn, waar er nog zoveel echt authentieke winkeltjes en bedrijfjes zijn en waar het tempo altijd in de laagste versnelling staat. Waar het eten geweldig is en je vrijwel geen Engelse menukaarten aantreft. Er is best veel te zien maar je hoeft niets te zien. Ik ben hier nu voor de derde of vierde keer en ik pas mij aan aan het stadje. Slaap in een wondermooi minimalistisch design hotel voor de prijs van 12 euro vijftig. Een koopje voor zoveel luxe en een lust voor het oog. Na al die bromfietsritjes in Myanmar was ik ook wel toe aan zo’n traditionele Thaise massage. Twee uur deed mevrouw erover en daarna zei ze dat mijn voeten ook nodig een beurt moesten hebben en daar ging de dag. Ik kom mijn tijd hier wel door. Weer buiten begaf ik mij op zo’n centimeter of tien boven de trottoirs. De massage had wonderen gedaan.

Geef een reactie