Ousman's village ad family

25-11-2017


Ousman's village and family

Vandaag leerde ik Ousman kennen. Worstelaar en zo’n beetje een beroemdheid hier. Ik had zijn naam van Marjolijn en Aliou die ik weer kende van Gorée. Ik dacht dat ik met hem afgesproken had om 11:00 uur om worstelen te zien maar Ousman had andere plannen. Hij liet mij kennismaken met zijn familie. Geen kleinigheid want de halve kust hier behoorde bij de clan en ik heb zo’n driehonderd handen geschut, soms was ik de draad kwijt en had het idee dat ik aan zijn derde moeder en vierde grootvader werd voorgesteld maar het waren er ook zoveel. Ousman is een trotse man vooral op zijn dorp, een vissers plaatsje. Ik zag het helemaal, ken nu iedereen en moest een lelijk houtsnij schaaltje kopen, te duur natuurlijk. Dacht even aan een 'tourist trap' maar het bleek een incident. In zowat iedere tuin stond wel een heilige Baobab en we bezochten ze allemaal. Natuurlijk ook het slavenhuis want wat is een dorp zonder nu waard? Op 'menig muurtje of wankel stoeltje werd ik vrienden met... helaas al die namen ben ik kwijt. Eentje sprak wel sarcastisch dat hij wel zwarte Piet wilde zijn in Nederland. Dat hebben we dus bereikt met al die domme discussies. Ik zei dat hij daar niet blij van zou worden.

 

Iedere keer dacht ik dat het worstelen zou beginnen, we ontmoeten vele kleerkasten, maar steeds moesten we weer verder. Zelfs in de hoofdstad van de Worstelkunst zag ik alweer een oude boom en veel stof en vervallen huizen. En ondertussen hadden we 19 km gelopen. Gelukkig was het vrijdag en alle mannen moesten naar de moskee. Eerst nog een enorme schaal met gezamenlijke lunch met veel vuile handen. Ach die darmen zijn toch al van streek. Om vier uur zouden we dan eindelijk naar het strand gaan voor het worstelen. Tot mijn grote verrassing nam Ousman mij echter mee, ver weg, naar een lagune met veel heel bekende vogels en een boottocht van meer dan een uur. En ik hou niet van vogels, ja wel van koolmeesjes en roodborstjes. Goed, uiteindelijk waren we aan het strand en kon het worstelen beginnen. Maar dat is weer een ander verhaal.

Geef een reactie