Nusa Tenggara

22-5-2018


the trip

Nusa Tenggara
Een paar maanden geleden wandelende ik door het Bossche Broek, een polder in de stad ’s-Hertogenbosch. Zoals vaker liep ik gedachteloos reizen te plannen en ik droomde avonturen in Turkmenistan en Tajikistan. Beide nog witte vlekken in mijn landen verzamelboekje. Thuis lagen de reisgidsen al klaar en ik begon onmiddellijk een route uit te stippelen en een seizoen te bepalen. Begin mei kwam prima uit. Nu zit ik in het vliegtuig, het is al bijna eind mei en dit toestel vliegt naar Denpasar op Bali. Wat is er in hemelsnaam gebeurt? Van alles en daardoor verdween langzaam mijn zin voor ontberingen en avontuur. Kort geleden zat ik op een bankje in dezelfde polder en dacht aan mijn overleden ouders en aan de tocht die ze nooit beide hebben gemaakt door het Indonesië van mijn vader waar hij ooit nog heen wilde. Ik dacht er op dat moment niet eens zo veel van maar later kreeg het bijna iets profetisch. En al was ik er begin vorig jaar nog, het begon te trekken. Waar was ik nog niet geweest? De kleine Soemba eilanden! Bali Lombok Soembawa, Soemba Flores Timor is een indrukwekkende geografische mantra die ik nooit vergeten ben. Bali kan ik letterlijk links laten liggen want al vele malen bezocht maar de rest krijgt een beurt. Het kwam mij voor als een paradijselijke en rustgevend avontuur maar door al die bommen en rokende vulkanen waren misschien Turkmenistan en Tajikistan wel een relaxter reisdoel geweest…

 


Nusa Tenggara heet deze eilandengroep nu. Op school leerde ik van meester Schenk dat de Nederlanders uitsluitend vrede en welvaart hadden gebracht in het Indonesische eilandenrijk maar dat behoeft enige nuance. Maar Schenk had ook vrijwel eigenhandig het Groot Duitsche Rijk tot een nederlaag gedwongen. In zijn levendige fantasie wilde en kon ik niet meegaan wat mij op een weinig benijdbare positie in de klas kwam te staan. Nu kan ik gelukkig mijn eigen rapport opmaken en mijzelf bedelven onder de voldoendes. Die tien voor Aardrijkskunde heb ik alvast binnen.

 

Nusa Tenggara
A few months ago I walked through the Bossche Broek, a polder near the city of 's-Hertogenbosch. As often, I thoughtlessly planned to travel and I dreamed adventures in Turkmenistan and Tajikistan. Both still white spots in my countries-collection book. At home the travel guides were waiting and I immediately started to map out a route and determine a season. The beginning of May came out fine. Now I am on the plane, it is almost the end of May and this plane is flying to Denpasar in Bali. What the hell is happening? A lot and slowly my sense of hardship and adventure disappeared. I recently sat on a bench in the same polder and thought of my deceased parents and the trip they never made to my father's Indonesia where he wanted to go one more time. At that moment I did not even think so much about it, but later it almost got something prophetic. And even though I was there early last year, it started to draw. What part I didn’t visit yet? The small Sumba islands! Bali Lombok Soembawa, Soemba Flores Timor is an impressive geographical mantra that I have never forgotten. I can literally leave Bali behind because I visited the island many times, but I will definitely visit the others. It seemed to me as a paradisiacal and relaxing adventure but by all those bombs and smoking volcanoes Turkmenistan and Tajikistan might have been a more relaxing destination ...

 


This archipelago is now called Nusa Tenggara. At school I learned from my teacher Schenk that the Dutch had only brought peace and prosperity to the Indonesian archipelago, but that needs some nuance. But Schenk had also, almost single-handedly, forced the Great German Empire into a defeat. I did not want and could not go along with his vivid imagination, what resulted in a badly enviable position. Now, fortunately, I can draw up my own school report and overload myself with passing grades. I have already got a grade ten for Geography.

Geef een reactie