Viagra versus Parkinson

1-4-2012


Embera Puru, day three

Geheel tegen mijn gewoonte in heb ik wat kunstnijverheid aangekocht. Dat verdwijnt straks weer naar zolder maar ze zijn er erg blij mee. Het is ook bepaald geen lelijke rotzooi. Maar ik heb al een masker, heb al een schaal en heb al een lap. In de grote hal is nu ook veel bedrijvigheid want er komt straks een groep van 9 toeristen. Er worden veel kleurige lappen opgehangen, gevlochten schalen neergelegd, maskers uitgestald en sieraden gedrapeerd. Dit wordt kassa dat is duidelijk. Ze gaan ook dansen en er worden alvast wat pasjes geoefend met de kinderen. Ik prijs mij gelukkig dat de medicijndeskundige, hij is geen sjamaan dat moet ik wel duidelijk begrijpen, mij een rondleiding geeft om alle kruiden, poeders, boombasten en wortels te leren kennen. Hij spreekt alleen Embera en, al is het sinds gisteren echt al een stuk vooruit gegaan, mijn kennis van de taal bestaat echt alleen uit die schamele drie woorden die ze mij geleerd hebben. En als ik die gebruik gaan ze allemaal lachen, uit schaamte of trots dat is mij niet duidelijk. De man stopt werkelijk bij iedere struik of boom die we tegenkomen en ze hebben voor werkelijk iedere kwaal een goede oplossing begrijp ik. Tegen kinderen krijgen, voor kinderen krijgen, buikpijn, tandpijn, verdovingen, die werkte echt ik heb het geprobeerd, viagra voor haar en hem, schorpioen beten, slangenbeten, ontstekingen, rugpijn, darmkwalen, kaalheid en nog heel veel meer. Wat wel triest is dat ze blijkbaar niets hebben tegen het hevig trillen van de ziekte van Parkinson waar mijn gids heftig onder te leiden heeft. Hij liet mij ook de Genip boom zien waar het sap dient voor de zwarte kleur op hun huid. Later verteld Anna mij hoe goed de kruiden en poeders helpen, werkelijk wondermiddelen.


Terug in het dorp zie ik wel de wreedheid die kinderen bedrijven met de dieren, een wreedheid die ik nog zo goed uit mijn kindertijd kan herinneren. Wij bliezen kikkers op, al was ik daar te schijterig voor, wij stopten meikevers in lucifersdoosjes om ze daarna helemaal te vergeten en pas het volgende seizoen tot de ontdekking kwamen dat dat mooi uitgedroogde exemplaren opleverde. Hier gooien ze een kleine vleermuis dood met steentjes, rennen ze net zo lang achter een hopeloos bange pad aan dat het arme dier ter plekke levenloos blijft liggen. De kippen zijn voedsel dus die doden ze niet maar er zijn er een paar die zeer stressvol in de pan zullen belanden deze week. Tegen papegaaien, honden en katten zijn ze daarentegen weer uitermate aardig.

 

Geef een reactie