Hosteria Pehoe

2-1-2003


Vandaag is onze negende dag in het park. Het is een beetje feest. Vanavond zouden we in een heus hotelbed slapen. We nemen de eerste boot van de ochtend over lago Pehoe naar Pudeto. Een mooie tocht op een zeer winderig meer. Het water wordt tientallen meters omhoog geblazen als fonteinen door de wind. Aan de overkant nemen we afscheid van Taiwan, die met de bus het park uit gaan. Wij gaan weer lopen. Een korte wandeling van anderhalf uur brengt ons bij Hosteria Pehoe. Een draak van een hotel maar wel met geweldige bedden vinden wij, een geweldige douche, vinden wij, een restaurant met bediening en wijn uit een fles. Paradijs! We zijn het hotel niet meer uitgekomen.

 

Vroeg in de ochtend worden we met een busje naar een andere uithoek van het park gebracht. De zuidkant van Lago Grey. We willen met een boot terug naar de gletsjer. Een tocht van anderhalf uur over een wild, woest meer. De stormkracht is enorm. De toch niet kleine boot werkelijk een speelbal van de golven en de wind. Maar we komen vooruit. Een spoor van braaksel achterlatend van de dapperen die boven op het dek durfden te gaan staan. Wij brengen het er vrij goed vanaf. Het is een enerverende tocht. Als we de ijskap dicht genoeg genaderd zijn is de wind plotseling weg. We liggen stil op een vrijwel rimpelloos water. De hoge ijswanden houden de wind helemaal tegen. We zijn in het volgende paradijs aangekomen. Het blauw van de ijskap is zo oogverblindend mooi dat al alleen al het zelf zien afdoende is om het te ondergaan. Ieder verhaal erover zou slechts een slap aftreksel zijn. Het blijkt een uitermate bevredigende afsluiting van ons bezoek aan Torres del Paine. In de middag maken we nog een mooie wandeling naar de ijsschotsen van enorme omvang die naar het einde van het meer gedreven zijn. De schakeringen blauw blijven ons verbazen.

 

De volgende morgen worden we door twee oude Chilenen in een Chevy langzaam het park uit gereden. We hebben tien dagen doorgebracht in een van de laatste echt ruige gebieden op deze wereld. De enorme rotsmassa’s, de gletsjers, de meren, het stille geurige bos, de enorme verscheidenheid aan bloemen, de beesten, de stilte, het oorverdovende lawaai van de wind, de kleur van het ijs: wat een rijkdom…

 

Geef een reactie